Op weg naar Perth (6 maanden down under)

Hi there,

Na een super gezellige anderhalve week met ze allen op de camping te hebben gestaan, waarin wij heerlijk zijn verwend, hebben we de Kroontjes weer gedag gezegd en zijn wij op weg naar Perth en zijn zij weer op weg naar Sydney gegaan.

Maar voordat we weer op weg gingen zijn we eerst met ze allen nog een dagje naar een Wildlife Park geweest. We hebben ons best gedaan om de kangoeroes in het wild te vinden, maar van de paar die we hebben gezien waren ze niet echt onder de indruk. Gelukkig was het Wildlife Park wel heel geslaagd, want de kangoeroes liepen los rond en met 2 zakjes voer werden we gelijk omsingeld. Er waren ook nog genoeg andere dieren te zien zoals koala’s, dingo’s en zelfs slangen en krokodillen. Een geslaagd dagje!

Onze bedoeling was eigenlijk om nog een tijdje rond Adelaide te blijven om daar te gaan werken, maar het wilde niet helemaal lukken dus hebben we besloten richting Perth te gaan rijden om daar werk te zoeken. De weg naar Perth is lang en heeeeel saai. Er is echt helemaal niks alleen om de ongeveer 200 km een tankstation met een plek om te overnachten en dat is het. Soms rijd je wel een paar 100 km zonder iemand tegen te komen. We hebben elke dag zo’n 750 km gereden en na 3 dagen kwamen we weer in de bewoonde wereld. We zijn nu nog zo’n 700 km van Perth vandaan en zijn nu langzaam langs de kust richting Perth aan het rijden en hopen onderweg nog wat werk te kunnen vinden.

Het eerste plaatsje wat we tegen kwamen langs de kust was Esperance en we hadden al gehoord dat we hier super mooie stranden konden vinden dus dit plaatsje konden we zeker niet overslaan en we werden niet teleurgesteld. We zijn naar het National park gereden vlakbij Esperance en de stranden waren geweldig! Er waren er meerdere en we konden vlak aan het strand camperen. Het zand was spierwit en het water super helder. We hebben er heerlijk gezwommen en van het heerlijke weer genoten.

Na Esperance zijn we richting Hyden gereden waar we een bezoekje hebben gebracht aan de wave rock. Jullie raden het waarschijnlijk al een rots in de vorm van een golf. Nou zou je denken dat je deze aan de kust vindt, maar dat is niet het geval we moesten er een aardig stuk landinwaarts voor rijden, maar het was super mooi om te zien. Hij is 110 meter lang en 15 meter hoog.

Nu zijn we in het plaatsje Albany, weer terug aan de kust en we gaan nu langs de kust omhoog richting Perth rijden.

Groetjes,
Van ons

Familie Kroon in Ozzie

Hallo Allemaal,

Dit keer niet alleen een verhaaltje van ons, maar van de hele familie Kroon, want die zijn inmiddels aangekomen en willen natuurlijk ook iedereen laten meegenieten van alle avonturen.

Eenmaal aangekomen in Sydney zijn we de eerste dag gelijk de stad ingegaan. Het Opera House en de Harbour Bridge moesten natuurlijk gelijk even gezien worden. Als echte toeristen natuurlijk zonder petje en zonder zonnebrand, maar het warme zomerse zonnetje hier in Australië is errug sterk en dat hebben we gemerkt vooral Mam, want die was gelijk goed verbrand. De tweede dag moest er dan ook eerst voor iedereen een hoed of pet worden gekocht. Daarna was het tijd voor een boottocht door de haven van Sydney. Dit keer goed ingesmeerd! Natuurlijk moest er ook nog een dagje geshopt worden waarin vooral Marcel erg goed geslaagd is. Daarna was het alweer tijd om de auto op te halen en te vertrekken naar de volgende bestemming, Melbourne.

Als je op de totale kaart van Australië de afstand van Sydney naar Melbourne ziet dan denk je in Nederlandse begrippen al gauw aan bijvoorbeeld van Rotterdam naar Utrecht. Nou vergeet het maar. Wij vertrokken uit Sydney om 10 uur ’s morgens en om ongeveer 9 uur ’s avonds stapten wij het hotel in Melbourne binnen. Bovendien zie je onderweg ook bijna niets dan droog landschap waar vrijwel niemand woont.

Melbourne is trouwens ook een mooie stad. Wij zaten midden in het centrum vlakbij de Chinese wijk. Toevallig was er de eerste dag een of ander Chinees feest met veel vuurwerk. Vond Hans overigens niet zo’n succes. Die zondagavond was de tennisfinale van het Australian Open. Wij hebben kaartjes kunnen kopen voor het buitenterrein waar de wedstrijd op grote schermen te volgens was.
Wij zijn natuurlijk nog wel even het stadion ingegaan en hebben tijdens de wedstrijd een suppoost zover weten te krijgen dat wij even in het stadion mochten kijken en zo hebben wij Nadal en Federer in levende lijve kunnen zien.
Verder hebben wij nog het aquarium, het Skydeck (wolkenkrabber van 300 meter hoog) en het Formule I circuit bezocht. Dit is een stratencircuit waar je nu vrij overheen kunt lopen. De eerste Formule I wedstrijd van het nieuwe seizoen vindt eind maart in Melbourne plaats. Ze waren dan ook al druk met de voorbereidingen bezig.

Daarna vertrokken naar Adelaide. Weer een gigantisch eind rijden maar de weg was nu gelukkig wat interessanter. Wij reden door enorme graanvelden (graan was overigens al van het land af) en kwamen zo nu en dan gelukkig ook wat dorpen voorbij. Uiteindelijk viel de afstand ons toch weer tegen en kwamen we toch weer een paar uur later op onze bestemming aan dan wij gedacht hadden waar Sandra en Fabian al ongeduldig op ons zaten te wachten.

Wij zitten momenteel in een bungalowpark op loopafstand van het strand vlakbij Adelaide. Het is hier ontzettend warm, wij hebben al een paar dagen ruim boven de 40 graden gezeten en dat is gewoon vies heet. Wij zijn daarom ook al diverse keren naar het strand geweest en hebben uitgebreid gezwommen en (getracht) te surfen. Zelfs Evelien heeft in zee gezwommen. Op een dag was het 44 graden en toen zijn wij maar naar een shoppingmall gegaan (waren Sandra en Evelien toch al van plan) waar het dankzij de airco goed toeven was. Marcel is vandaag (zondag) alweer naar Nederland vertrokken omdat hij weer aan het werk moet. Hij wilde voor zijn vertrek toch nog wel graag een keer kangoeroes in het wild zien. Wij zijn daarom een keer ’s avond naar een bos gereden waar volgens Fabian grote aantallen kangoeroes te bewonderen zouden zijn. Wij hebben er welgeteld drie gezien waarvan Marcel er een op de foto heeft weten te krijgen. Overigens wel erg schuwe dieren in het wild, ze wisten niet hoe snel ze weg moesten komen toen wij er aan kwamen.

Onze eerste indrukken over Australië zijn positief. Vooral de enorme afstanden hebben indruk op ons gemaakt, wat leven wij dan toch in een klein landje. Ook de mensen zijn heel aardig en echt in je geïnteresseerd. Veel meer dan de Amerikanen waar het toch allemaal veel oppervlakkiger is. Overigens kan je goed merken dat het een Engelse kolonie geweest is. Zij rijden hier om te beginnen al links en vrijwel overal kun je wel fish en chips kopen. Wat ons opvalt is dat het in de grote steden zo schoon en netjes is. Je ziet eigenlijk nergens rommel op straat en graffiti hebben wij nog helemaal niet gezien.
Wat wij wel vreemd vonden was dat in de kleinere steden en dorpen vrijwel iedereen een vrijstaand huis heeft maar dat die huizen zo dicht op elkaar gebouwd zijn terwijl er toch zoveel ruimte is. In de Watersnip in Bodegraven is er bij wijze van spreken zelfs nog ruimer gebouwd.

Wij blijven waarschijnlijk nog een kleine week op dit park en gaan dan op ons gemak via de Great Ocean Road en de Blue Mountains weer naar Sydney terug om daar vandaan dan weer naar huis te gaan.

Voor iedereen die zich zorgen maakt wij zitten gelukkig ver weg van de bosbranden.

Hans doet de groeten aan Antares, de Gouwplaats, Villa Kakelbont en de rest.

Groetjes van ons allemaal